تبلیغات
وبلاگی برای همه ی دوستداران علم ودانش - کروموزوم چیست؟؟؟
 
وبلاگی برای همه ی دوستداران علم ودانش
چنین گفت پیغمبر راستگوی زگهواره تا گور دانش بجوی
درباره وبلاگ


به نام تنها هستی بخش جان
با سلام.من محمد دانش آموز سال سوم تجربی هستم.امیدوارم از مطالب این وبلاگ لذت ببرید.
در پایان از شما دوستان عزیزم خواهش می کنم نظر فراموشتون نشه.
راستی اگه از آهنگ وبلاگ راضی نبودید حتما بگید تا عوض کنم

مدیر وبلاگ : محمد تقی زاده
نویسندگان
نظرسنجی
به نظر شما مطالب کدام شاخه از این علوم جذابترند؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
چهارشنبه 13 دی 1391 :: نویسنده : محمد تقی زاده
واژه کروموزم به مفهوم جسم رنگی،که در سال 1888 بوسیله والدیر بکار گرفته شد...
(بقیش رو تو ادامه مطلب بخون)







واژه کروموزم به مفهوم جسم رنگی،که در سال 1888 بوسیله والدیر بکار گرفته شد.هم اکنون این واژه برای نامیدن رشته‌های رنگ‌پذیر و قابل مشاهده با میکروسکوپ‌های نوری بکار می رود که از همانندسازی و نیز بهم پیچیدگی و تابیدگی هر رشته کروماتین اینترفازی در سلولهای یوکاریوتی تا رسیدن به ضخامت 1000 تا 1400 نانومتر ایجاد می شود.در پروکاریوتها نیز ماده ژنتیکی اغلب به حالت یک کروموزوم متراکم می شود.در برخی باکتریها علاوه بر کروموزوم اصلی که اغلب ژن‌ها را شامل می شود کروموزوم کوچک دیگری که بطور معمول آن را پلاسمید می نامند،قابل تشخیص است گر چه تعداد کمی از ژن‌ها بر روی پلاسمید قرار دارند.اما از آن جا که در بیش‌تر موارد ژن های مقاومت به آنتی بیوتیک‌ها بر روی آن جایگزین شده‌اند،از نظر پایداری و بقای نسل باکتری اهمیت زیادی دارد.کروماتین در ساختمان کروموزوم به شکل لوپ دیده می شود.لوپها توسط پروتئینهای اتصالی به DNA که مناطق خاصی از DNA را تشخیص می دهند پابرجا می ماند.سپس مراحل پیچ خوردگی نهایتا نوارهایی را که در کروموزوم های متافازی دیده می شود ایجاد می کند.هر تیپ کروموزومی یک نوع نواربندی اختصاصی را در ارتباط با نوع رنگ آمیزی نشان می دهد.این رنگ آمیزی ها منجر به مشخص شدن تعداد و خصوصیات کروموزومهای هر گونه از موجودات زنده می گردد.که این خصوصیات تعدادی و مورفولوژیک کروموزومها را کاریوتیپ می نامند.

واژه کروموزم به مفهوم جسم رنگی،که در سال 1888 بوسیله والدیر بکار گرفته شد.هم اکنون این واژه برای نامیدن رشته‌های رنگ‌پذیر و قابل مشاهده با میکروسکوپ‌های نوری بکار می رود که از همانندسازی و نیز بهم پیچیدگی و تابیدگی هر رشته کروماتین اینترفازی در سلولهای یوکاریوتی تا رسیدن به ضخامت 1000 تا 1400 نانومتر ایجاد می شود.در پروکاریوت‌ها نیز ماده ژنتیکی اغلب به حالت یک کروموزوم متراکم می شود.در برخی باکتری ها علاوه بر کروموزوم اصلی که اغلب ژن ها را شامل می شود کروموزوم کوچک دیگری که بطور معمول آن را پلاسمید می نامند،قابل تشخیص است گر چه تعداد کمی از ژن‌ها بر روی پلاسمید قرار دارند.
اما از آن‌جا که در بیش‌تر موارد ژن‌های مقاومت به آنتی بیوتیک‌ها بر روی آن جایگزین شده‌اند،از نظر پایداری و بقای نسل باکتری اهمیت زیادی دارد.کروماتین در ساختمان کروموزوم به شکل لوپ دیده می شود.لوپها توسط پروتئینهای اتصالی به DNA که مناطق خاصی از DNA را تشخیص می دهند پابرجا می ماند.سپس مراحل پیچ خوردگی نهایتا نوارهایی را که در کروموزومهای متافازی دیده می شود ایجاد می کند.هر تیپ کروموزومی یک نوع نواربندی اختصاصی را در ارتباط با نوع رنگ آمیزی نشان می دهد.این رنگ آمیزیها منجر به مشخص شدن تعداد و خصوصیات کروموزومهای هر گونه از موجودات زنده می گردد.که این خصوصیات تعدادی و مورفولوژیک کروموزومها را کاریوتیپ می نامند.

مراحل تبدیل رشته کروماتین به کروموزوم:

برای تبدیل یک رشته کروماتینی 10 تا 30 نانومتری به یک کروموزوم،علاوه بر لزوم همانندسازی رشته کروماتین سطوح سازمان یافتگی ای را در نظر می گیرند که ضمن آن با دخالت H3 ، H1 و پروتئین‌های غیر هیستونی پیچیدگیها و تابیدگیهای رشته کروماتین افزایش می‌یابد،طول آن کم ضخامت و تراکمش زیاد می شود و به کروموزوم تبدیل می گردد.این سطوح سازمان یافتگی و اغلب به صورت رسیدن از رشته 10 تا 30 نانومتری به رشته 90 تا 100 نانومتری تشکیل رشته 30 تا 400 نانومتری و در مراحل بعد با افزایش پیچیدگیها و تابیدگیها،ایجاد رشته 700 نانومتری و بالاخره تشکیل کروموزوم دارای دو کروماتید و با ضخامت تا 1400 نانومتر در نظر می گیرند.
اولین مرحله پیچیدگی و تراکم رشته کروماتین برای تبدیل به کروموزوم با فسفریلاسیون شدید هیستونهای
H3 ، H1 همراه است.پس از رها شدن DNA از اکتامر هیستونی،با دخالت آنزیمهای مسئول همانندسازی،پیوندهای هیدروژنی بین دو زنجیره گسسته می شود،هر زنجیره مکممل خود را می سازد و به تدریج با ادامه همانندسازی،دو مولکول DNA بوجود می آید که در هر مولکول یک زنجیره قدیمی و زنجیره دیگر نوساخت است.بخشهای مختلف این دو مولکول DNA که نظیر همدیگر هستند به تدریج که همانندسازیشان پایان می پذیرد،با اکتامرهای هیستونی که نیمی از آنها اکتامرهای والدی و نیمی جدید هستند ترکیب می شوند.
بعد از تشکیل ساختمان نوکلئوزومی،دو رشته کروماتین 10 نانومتری و سپس رشته‌های 30 نانومتری ایجاد می شوند.هر رشته کروماتین 30 نانومتر سطوح سازمان یافتگی را می گذارند،با مجموعه‌ای از پروتئینهای غیر هیستونی زمینه‌ای یا اسکلتی آمیخته می شود و به یک کروماتید تبدیل می شود.مجموعه دو کروماتید نظیر هم که از محل سانترومر بهم متصل‌اند کروموزوم متافازی را ایجاد می کنند.

اجزای ساختمانی کروموزوم:

در متافاز که کروموزومها سازمان یافتگی بیشتری دارند،برای هر کروموزوم بخشهای زیر در نظر گرفته می شود.

الف-کروماتید:

کروماتید بخشی از کروموزوم متافازی است که نیمی از سراسر طول کروموزوم را می سازد.دو کروماتید هر کروموزوم از ناحیه سانترومر بهم متصل‌اند.هر کروماتید از ابر پیچیدگیهای رشته کروماتین و آمیختگی آن با پروتئینهای غیر هیستونی اسکلتی یا زمینه‌ای بوجود آمده است.دو کروماتید هر کروموزوم متافازی را که در حکم تصویر آینه‌ای یکدیگر هستند،کروماتیدهای خواهر یا کروماتیدهای نظیر می نامند.
در پروفاز و گاهی در اینترفاز،کروموزوم به صورت رشته‌های بسیار نازکی است که آنها را کرومونما می نامند این رشته‌ها مراحل مقدماتی تراکم کروماتید را نشان می دهند.
کروماتید و کرومونما نامی برای مشخص کردن دو ساختمان یکسان اما با دو درجه سازمان یافتگی است.کرومومر نیز از تجمع ماده کروماتینی به صورت دانه‌های کروی ایجاد می شود.

ب-سانترومر:

محل اتصال دو کروماتید خواهر هر کروموزوم متافازی را سانترومر نامند.سانترومر بخش نازکی از کروموزوم که جایگاه آنرا فرورفتگی اولیه نیز می نامند.ناحیه سانترومر ناحیه بسیار هتروکروماتینی است و بویژه در بخشهای کناری خود دارای ژنها یا ترتیب‌های نوکلوتیدی تکراری است.این بخشهای هتروکروماتین با رنگهای بازی شدت رنگ می گیرند.هر کروموزوم علاوه بر سانترومر اصلی ممکن است دارای سانترومر یا سانترومرهای فرعی در محل فشردگیهای ثانویه باشد.فشردگیهای ثانویه با داشتن پیچیدگیهای کمتر از فشردگی اولیه قابل تشخیص‌اند.

پ-کینه توکور:

طرفین سانترمر هر کروموزوم را دو بخش پروتئینی پیاله مانند و متراکم به اسم کینه توکور می پوشاند.هر کینه توکور دارای سه بخش بیرونی و میانی و درونی است.در ساختمان هر بخش پروتئینهای رشته‌ای با تراکم متفاوتی قابل تشخیص هستند بخش بیرونی متراکم و بخش میانی کم تراکم است.بخش درونی بطور فشرده‌ای با سانترومر اتصال دارد.کینه توکورها از مراکز سازماندهی میکروتوبولها و رشته‌های دوک میتوزی هستند.

ت-تلومر:

این اصطلاح برای بخشهای انتهایی کروماتید بکار گرفته می شود.تلومرها دارای ویژگیهای سلول شناسی خاصی هستند.در مگس سرکه ترتیب‌های DNAای تلومری که در انتهای همه کروموزومها وجود دارد جدا سازی و بررسی شده است.تلومرها انتهاهای مولکولهای طویل و خطی DNAای هستند که در هر کروماتید وجود دارد.از سوی دیگر وقتی کروموزومها بوسیله عواملی مثل پرتوهای X یا اثر آلکالوئیدها شکسته شوند،انتهاهای آزاد بدون تلومر آنها چسبنده می شود و با سایر کروموزومها ادغام می شود.علاوه بر نقشی که تلومرها در پایداری کروموزومها دارند،در برخی گونه‌ها به حالت مهیا و بعضی بین دو کروموزوم عمل کرده و نوک به نوک اتصال موقتی پیدا می کنند.

ث-فرورفتگی ثانویه:

یکی دیگر از ویژگیهای ریخت شناسی کروموزومها هستند که از نظر موقعیت و فواصلشان بر حسب گونه‌ها جای ثابتی دارند.وجود آنها از نظر تشخیص کروموزومها بویژه در یک مجموعه کروموزومی مفید است فرورفتگیهای ثانویه به دلیل عدم ایجاد انحرافهای زاویه‌دار در قطعات کروموزومی از فرورفتگیهای اولیه شناخته می شوند.

ث-سازمان دهندگان هستکی:

این نواحی فرورفتگیهای ثانویه‌ای هستند که دارای ژنهای رمزدار کننده RNAهای ریبوزومی جز rRNA5S می باشند و در تشکیل هستک دخالت دارند.پدیدار شدن فرورفتگی ثانویه به دلیل رونویسی بسیار فعال ژنهای rRNAای است که آنها را از فرورفتگی های اولیه مشخص می سازد. در انسان سازمان دهندگان هستکی در فرورفتگیهای ثانویه کروموزومهای 13 و 14 و 15 و 21 و22 قرار دارند که همه از کروموزمهای آکروسانتریک و دارای ماهواره هستند.

ج-ماهواره:

جسم کوچکی کروی است که از بقیه کروموزوم بوسیله یک فرورفتگی ثانویه جدا می شود.ماهواره و فرورفتگی ثانویه از نظر شکل و بزرگی برای هر کروموزوم ویژه،ثابت هستند.ماهواره‌های کروموزومی بخشهایی از کروموزوم از دیدگاه ریخت شناسی هستند و نبایستی آنها را با ماهواره‌های DNAای که دارای ترتیب‌های DNAای بسیار تکراری می باشند اشتباه کرد.

انواع کروموزمها از نظر تعداد سانترومر:

کروموزوم‌ها را از نظر تعداد سانترومرهایشان به کروموزم‌های یک سانترومری،دو سانترومری و چند سانترومری تقسیم می کنند وقتی تحت تاثیر عواملی مثل پرتوهای X کروموزمها خرد شوند و قطعاتشان ادغام شود،کروموزوم‌های به اصطلاح بدون سانترومر ایجاد می کنند.این کروموزومها هنگام تقسیم سلولی رفتار عادی مثل سایر کروموزوم ها را ندارند.

انواع کروموزوم از نظر محل سانترومر:

  • کروموزمهای تلوسانتریک: سانترومر در یکی از دو انتهای کروموزومها قرار گرفته است.
  • کروموزومهای آکروسانتریک: سانترومر آنها نزدیک به یکی از دو انتهای کروموزوم قرار گرفته در نتیجه یکی از بازوها نسبتا به دیگری بسیار کوچک است از قطعات کروموزومی از محل قرار گرفتن سانترومر از بازوهای کروموزومی می‌نامند.
  • کروموزمهای متاسانتریک: سانترومر آنها در وسط کروموزوم قرار گرفته و در نتیجه بازوهای کروموزم هم اندازه هستند اکثر کروموزمها دارای یک سانترومر هستند. برخی گونه‌ها سانترومرهای بخش شده‌ای دارند در رشته‌های دوکی به تمامی طول کروموزوم متصلند این کروموزومها را هولوسانتریک گویند.


درشکل زیر تلومرهارا مشاهده می کنید:


تلومرها











نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

چهارشنبه 18 مرداد 1396 02:05 ب.ظ
wonderful points altogether, you simply gained a logo new reader.

What would you suggest about your publish that you just made a
few days in the past? Any positive?
سه شنبه 22 فروردین 1396 03:42 ب.ظ
Hello, I think your site might be having browser compatibility issues.
When I look at your blog site in Ie, it looks
fine but when opening in Internet Explorer, it has some overlapping.
I just wanted to give you a quick heads up! Other then that, excellent blog!
چهارشنبه 13 دی 1391 08:57 ب.ظ
باز هم مثل همیشه عالی و بی نظیر بود
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر